Mrs. KIYMET ALİBEY’s STORY
Ben küçükken annem hamur işini yapar, börekleri pişirir, ben de okuldan gelince hazır bulur yerdim. Sonra büyüdüm, evlendim hep annem yanımdaydı, o yapardı. Ben ya nor böreğinin içine norunu hazırlardım, ya da pirohunun içini hazırlar, dizer bodiri ile keserdim. Sonraları ben de annem gibi büyük beze açmayı denedim ama başaramadım. Rahmetlik annem “ ne biçim beze açan, nenenin donuna benzedi, delik deşik” derdi. Çok çabaladım ama yine annem kadar düzgün beze açamadım. Annem “senin elinde kemik yok, oklavıyı tutamıyorsun” derdi. Arkadaşlarım çeyiz olarak bana bir hamur açma makinesi almıştı. O makinenin açtığı bezeleri de ben beğenmiyorum. İyi ki Balalanlı bir komşum var. Hamuru hazırlarım, “Zehra ne olur gel, bana beze aç” derim, annemden kalan oklavıyı hazırlarım, Zehra bezeyi açar, ben de hala içini doldururum.


<< Back To Eco Products